Lijdenstijd - Vier mannen en hun zieke vriend

Omdat we afgelopen geen zondag (helaas) geen tijd hadden om samen een gezinsmoment te hebben, zaten we vanmiddag uit school gezellig met z'n tweeën te praten. Achteraf een heel mooi moment, want als 4-jarige heb je je vriendjes op school. Konden we samen fijn doorpraten over wat voor vrienden we hebben en wat voor vriend we zijn. Gaan wij met (voor) onze vrienden naar Jezus toe? 

In het boek 'Bijbeldetective' had ik een leuke plaat gevonden, waarop een dorpje staat afgebeeld zoals het er in de tijd van de Heere Jezus uit zou hebben gezien. Kon ik gelijk goed uitleggen dat de huizen in die tijd platte daken hadden en een trap aan de buitenkant. 

Daarna lazen we het verhaal over de vier mannen en hun zieke vriend. De mannen willen met hun vriend naar Jezus toe. En ze geven niet zomaar op. Als blijkt dat ze niet bij Jezus kunnen komen, omdat het zo vol is in het huis, gaan ze naar boven. Ze maken het dak open en laten hun vriend naar beneden zakken. Ze brengen hem aan de voeten van Jezus! Jezus ziet de man en zegt tegen hem: 'Je zonden zijn je vergeven.' De schriftgeleerden die erbij zijn worden boos op Jezus, Hij is God niet dat Hij kan zeggen dat iemands zonden zijn vergeven.  Dan zegt Jezus tegen de verlamde man: 'Sta op, pak je bed op en loop.' (Ik zei: 'Ik denk dat hij huppelend naar buiten ging.' 'Nee joh, dat konden ze toen nog niet.' *Met een grote zucht, zo een die je alleen doet als je ouders iets heeel doms zeggen...*)

Wat een geweldig wonder van Jezus. Hij genas de man niet alleen, maar vergaf hem ook zijn zonden. En, wat een geweldige vrienden had deze man. Vrienden die hem bij Jezus brachten. Ze hadden het beste met hem voor! 

We zingen samen 'Jezus open mijn oren'. Een prachtig lied, een gebed om anderen tot hulp en tot zegen te mogen zijn. 

Jezus, ik open mijn handen

Leer mij een zegen te zijn

Maak mij een hulp voor de anderen

Die leven met honger en pijn

Om aan wie U niet kennen

Genezing te brengen

Leer mij een zegen te zijn 

Daarna maken we nog dit knutselwerkje. Zoonlief had niet veel zin om te kleuren, dus we maken het van de week nog af! 

Biddag - Altijd dichtbij

Woensdag vieren we onze jaarlijkse biddag.
Dit jaar denken we, samen met de andere kinderen uit onze gemeente, na over het verhaal van Paulus en Silas in de gevangenis. Paulus en Silas worden vanwege hun geloof in opgepakt en in de gevangenis gegooid, daarom denken we juist ook rondom deze biddag heel speciaal aan de vervolgde christenen.

De HGJB heeft ook dit jaar een gezinsboekje uitgegeven met daarin voor de dagen voor biddag gespreksvragen, opdrachten e.d. Erg mooi om zo samen al toe te leven naar biddag.

Toen ik vandaag wat aan het voorbereiden was, kwam ik onderstaand filmpje van Open Doors tegen. Mooi om (samen!) met je kinderen te kijken en zo samen na te denken over vervolgde christenen.

Ik ben benieuwd of jullie nog een gezinsmoment hebben over/op biddag?!

Lijdenstijd - Create in me a clean heart

We begonnen met een 'object lesson'. (Ik kan even geen goed nl-woord vinden. 'Proefje' dekt de lading niet echt). 
Van een stuk rood foam had ik een hart geknipt. Op dit hart schreven we met stift dingen die de afgelopen week verkeerd waren gegaan. Daarna mocht zoonlief dit hart in een sopje stoppen en het 'wassen'. 

De stift verdween (hard wrijven..), het hart is weer schoon! Een prachtig voorbeeld om duidelijk te maken hoe Jezus' bloed ons weer rein kan maken!  

                                Heer, uw bloed dat reinigt mij,                               doet mij leven en maakt mij vrij.

                              Heer, uw bloed dat nam mijn plaats

                                        in het offer, dat u bracht.

En u wast mij, witter dan de sneeuw,

dan de sneeuw.

Mijn Jezus, Gods Lam voor mij

geslacht.

Vervolgens lazen we uit de 'Luister maar' kinderbijbel het verhaal van David en Batseba. In deze bijbel staat heel mooi beschreven hoe Batseba in het paleis komt wonen ('Batseba komt bij David wonen en David zelf doet net alsof hij niets verkeerd heeft gedaan'). En de reactie van David op de profeet Nathan ('Dan zegt hij: 'Ik heb gezondigd. Ik verdien die straf.') En hoe mooi is dan de reactie van Nathan, van God! Ja, David, je hebt gezondigd. Maar ik zie dat je er spijt van hebt, God wil het je vergeven! God vergeeft zijn zonde. Ja, het kindje moet sterven. Zonde en straf zijn met elkaar verbonden. Maar God geeft ook een nieuw kindje, een nieuw begin. 

Samen lezen we daarna nog Psalm 51. De Psalm die David naar aanleiding van deze gebeurtenis heeft geschreven. 

En we verven een hart en schrijven daar de tekst uit Psalm 51 op. 

Lijdenstijd - Jozef ontmoet zijn broers

Vandaag stonden we stil bij het verhaal van Jozef.
Terwijl ik het verhaal voorbereidde vielen de vele overeenkomsten met het lijden van Jezus mij op! Vooral de tekst uit Genesis 45:5, want God heeft mij vóór jullie uitgezonden tot behoud van jullie leven. Zo ging Jezus ook voor ons uit, tot behoud van ons eeuwige leven!


Met behulp van playmobilpoppetjes vertellen we het verhaal.

Jozef gaat zijn broers zoeken in het veld. De broers zien hem aankomen en overleggen met elkaar wat ze zullen doen. Kom op, we gooien hem in die put daar!

Als Ruben even weg is, komt er een karavaan met slavenkopers aan. Jozef wordt verkocht en gaat naar Egypte. Ondanks alle ellende die hem overkomt, blijft hij trouw aan zijn God. De mensen zien aan Jozef dat hij anders is. Dan droomt de farao. Niemand kan de droom uitleggen, totdat de schenker ineens denkt aan die man in de gevangenis die zijn droom óók uit kon leggen. Jozef wordt gehaald. Hij legt de droom uit en de farao die ziet dat de Geest van God in Jozef is, maakt hem onderkoning.
Na 7 jaar van overvloed zijn de schuren die Jozef heeft laten bouwen tjokvol. De 7 jaren van honger breken aan. Ook in het land Kanaan heerst honger. De broers van Jozef horen dat er in Egypte nog wel koren te koop is en besluiten om op reis te gaan.
Jozef herkent hen direct! (Stel dat jij Jozef bent, zou jij koren verkopen aan hen die je zo hebben behandeld...?) Hij vraagt hen waar ze vandaan komen en beticht hen van spionage. Een van de broers moet in de gevangenis blijven. Als ze de volgende keer terugkomen moeten ze, als bewijs dat ze eerlijke mannen zijn, hun jongste broer meenemen.
Onderweg komen ze erachter dat er behalve koren ook geld in hun zakken zit...
Na verloop van tijd is het koren op en moeten de broers weer naar Egypte, met de kleine Benjamin. Juda belooft vader Jakob om borg te staan voor Benjamin, wat een verschil met zoveel jaar terug... Toen was er geen broer die voor Jozef wilde zorgen!
Eenmaal in Egypte aangekomen moet Jozef huilen van blijdschap dat hij zijn kleine broertje weer ziet. De broers mogen bij Jozef eten. Tot hun grote verbazing worden ze op leeftijd aan de tafel gezet. Benjamin krijgt het volste bord, maar nu zijn de broers niet jaloers.

De broers kopen opnieuw koren en gaan met Simeon naar huis. Al snel komen de soldaten van de onderkoning achter hen aan. De beker van Jozef is gestolen en wordt gevonden in de tas van Benjamin. Nu moet Juda daadwerkelijk borg staan voor zijn broertje, mooi om te lezen! Dan maakt Jozef zich bekend aan zijn broers! Zo mooi, zonder verwijt. Wijzend op God,  Die boven alles staat.

Want God heeft mij vóór jullie uitgezonden tot behoud van jullie leven.

We maken samen de korenzak van Benjamin met daarin graan (maiskorrels), geld en de beker van Jozef. 

Lijdenstijd - Jakob en Ezau

Deze lijdenstijd denken we samen na over vergeving.

Op de tafel staat een houten kruis.

Na de gezinsmomenten leggen we een aantal stenen bij het kruis. Op de stenen staat een zonde. 

De zonde, onze zonde, waarvoor Jezus moest lijden en sterven.

Tijdens de gezinsmomenten behandelen we een bijbelverhaal waarin het thema vergeving aan de orde komt. Het plan is om onderstaand schema gaan volgen, maar wie weet wijzigen we nog wat! 

1. Jakob en Ezau

2. Jozef ontmoet zijn broers

3. David en Bathseba  (Psalm 51)

4. Jezus geneest de verlamde (Luk. 5:17-26)

5. Ontmoeting met Zacheus (Luk 19: 1-10)

6. Zalving van Jezus (Luk. 7: 36-50) 

We begonnen met het verhaal van Jakob en Ezau. Uit de 'Luister maar' kinderbijbel lazen we de verhalen over de geboorte van de tweeling, het stelen van de zegen & de verzoening na zoveel jaren.

Al toen de twee jongens in de buik van Rebekka zaten, voelde zij de spanning. Ze vroeg aan God waarom dit zo was. Twee volken zitten er in haar buik, het ene volk zal sterker zijn dan het andere en de meerdere zal de mindere dienen. 

Het zijn ook twee heel verschillende jongens. Ezau heeft rood haar, is behaard, groot en sterk en houdt er van jagen. Jakob blijft liever bij zijn moeder in de tent. 

Ezau die hongerig thuis komt van de jacht, ruikt een heerlijke linzensoep die Jakob heeft klaargemaakt. Hij wil nu soep, Jakob wil hem die best geven, maar dan wel in ruil voor het eerstgeboorterecht. Prima, zegt Ezau, daar heb ik toch niets aan als ik doodga.  

Als Izak oud is geworden, draagt hij Ezau op om een lekkere maaltijd klaar te maken. Terwijl Ezau gaat jagen maken Rebekka en Jakob snel een maaltijd klaar. Jakob trekt de kleren van Ezau aan, doet een dierenvel om zijn armen en gaat naar de oude Izak toe. 

Jakob krijgt de zegen door bedrog. Hij voelt al aan dat Ezau erg kwaad zou zijn en slaat op de vlucht. 

Wat een verhaal om te vertellen aan je vierjarige zoon. Hij kan zich niet voorstellen dat je zo om kan gaan met je broer(tje). 
* Check, een lief klein 1-jarig babybroertje.* 

Maar, hoe mooi dan het vervolg van het verhaal! Jakob die met lood in zijn schoenen weer teruggaat. Bang om zijn broer tegen te komen. Stel je voor, hij deelt zijn gezin op in twee groepen. Als Ezau dan de ene groep ombrengt heeft hij in ieder geval nog een deel van zijn gezin... 

En dan, de verzoening: 'Maar Ezau snelde hem tegemoet, omarmde hem, viel hem om de hals en kuste hem! Wat een geweldig gezicht moet dat zijn geweest! 

Mooi om vergeving zo uit te mogen leggen. De oogjes op te zien lichten, dat is dus vergeving! God wil ons omhelzen, ons vergeven, dankzij het kruis! 

Ik vond hier een mooi werkblad. We hebben dit samen geverfd en daarna in een lijstje bij onze lijdenstijd afbeeldingen geplaatst. 

De zaaier

Er staat een bak met grond klaar op tafel. Samen kijken we ernaar en bespreken wat we zien. Onze zoon ziet gelijk dat het over de zaaier gaat en verteld dat de zaadjes alleen goed kunnen groeien op de donkere grond. Omdat hij het verhaal blijkbaar al zo goed kent, mag hij zelf de zaadjes daar strooien waar ze het beste zullen groeien. We praten nog even door over de andere plekken waar ook zaad valt. Waarom kan het daar niet goed groeien? En wat is het zaad eigenlijk? Wie is de zaaier? Welke grond heeft ons hart? Kan het zaad van het Evangelie daar groeien? 

Daarna lezen we uit de kinderbijbel  het verhaal van de zaaier. 

Heel mooi staat daarin ook de uitleg van deze gelijkenis beschreven. Voor onze 4-jarige nog iets te moeilijk. Al kunnen we met wat voorbeelden uit het boekje `Om het Woord´ wel goed duidelijk maken wat het verschil is tussen de zaadjes die op de weg vallen en de zaadjes die in de goede grond vallen.  

Ik had een mooi kleurplaat gevonden, maar helaas deed onze printer het niet. In een kleurboek vond in onderstaande afbeelding. Met waterverf en wat zaadjes werd het nog een leuk werkje :).  

Deze week gaan we onderstaande opdracht (ook uit het boekje 'Om het Woord') nog doen. De plantjes komen nu namelijk op, dus mooi om er nog een keertje samen over te praten! 

Het idee van de bak met grond vond ik hier. 

De verloren zoon

Deze zondag was de gelijkenis van de verloren zoon aan de beurt.

We zaten samen aan tafel en begonnen ons gezinsmoment met zingen en bidden. Hierna stond ik op en vroeg om geld. Ik wilde er vandoor. Was het beu om hele dagen voor iedereen te zorgen, schoon te maken en nooit eens lekker iets voor mezelf te kunnen doen. Manoah moest met mij mee (onder luid protest en tranen :)). We kregen het geld en pakten onze rugzak. Hoewel wij niet eens meer achterom keken, stond papa ons na te kijken.

Na een tijdje kregen we toch wel honger, maar zelfs met wat geld op zak kunnen we in ons dorpje niets te eten kopen.

Bij de varkens die een paar straten verderop staan, liggen wat restanten van een rode kool. Niet echt heel aantrekkelijk.

Heel voorzichtig opper ik het idee dat we misschien weer naar huis kunnen. Dat we tegen papa vertellen dat we spijt hebben, vragen of hij ons wil vergeven. Ik vind het best spannend, zoonlief niet. Natuurlijk vindt papa het fijn als we weer thuis komen...!

Als we de straat inlopen staat papa al op de uitkijk!

Het laatste stukje rennen we naar hem toe! We zijn zo blij om elkaar weer te zien!
Manoah krijgt papa's mooie jasje aan en een ring om zijn vinger.

Binnen staat het feestmaal al op tafel!

Tijdens het eten praten we over het verhaal. We mogen vertellen dat God zo als een vader op de uitkijk staat. Dat we niet bang hoeven te zijn om naar Hem toe te gaan, maar dat Hij ons weer als Zijn kinderen aan wil nemen. Ook als we zonde hebben gedaan, we mogen weer opstaan en naar onze Vader gaan! Hij staat al op de uitkijk! Samen luisteren en kijken we nog naar dit prachtige lied. 

Na het eten spelen we samen nog (een aangepaste versie) van dit spel.

Onze kijktafel deze week

Liederen die we zongen:

- Heer, ik kom tot U

- Door Uw genade, Vader